28/10/2009 - YAŞAMIN FISILTISINI DİNLE ...,

    Genç bir yönetici, yeni Jaguar'ı içinde kurulmuş,
biraz da hızlıca, bir
mahalleden geçiyordu. Park etmiş arabaların arasından
yola fırlayan bir
çocuk olabilir düşüncesiyle dikkatini daha çok yol
kenarına vermişti. Bir
şeyin yola fırladığını görünce hemen fren yaptı
 ama aracı durana kadar geçen
 mesafede yola çocuk fırlamadı. Bunun yerine, yepyeni
 arabasının yan kapısına
 büyükçe bir taş çarptı.
 
 Adam hızlıca frene yüklendi ve taşın fırlatıldığı
 boşluğa doğru geri geri
 gitti. Sinirlenmiş olan genç adam arabasından fırladı
 ve taşı atan çocuğu
 kaptığı gibi yakında park etmiş olan bir arabanın
 gövdesine sıkıştırdı. Bunu
 yaparken de bağırıyordu:
 - Sen ne yaptığını sanıyorsun serseri? Bu yaptığın
 ne demek oluyor? O
 gördüğün yepyeni ve pahalı bir araba ve attığın o
 taşın mahvettiği yeri
düzelttirmek için kaportacıya bir sürü para ödemek
zorunda kalacağım. Neden
yaptın bunu ?

Küçük çocuk üzgün ve suçlu bir tavır içindeydi.

- Lütfen amca, lütfen kızmayın. Ben çok üzgünüm ama
başka ne yapabilirdim,
bilemedim. Taşı attım, çünkü işaret etmeme rağmen
diğer arabalar durmadı.

Çocuk, gözlerinden süzülen yaşları elinin tersiyle
silerek park etmiş bir
aracın arkasına işaret etti.

- Abim orada. Yokuştan aşağı yuvarlandı ve tekerlekli
sandalyesinden düştü
ve ben onu kaldıramıyorum.

Çocuğun şimdi hıçkırıklardan omuzları
sarsılıyordu ve şaşkın adama sordu:

- Onu kaldırıp tekerlekli sandalyesine oturtmama yardım
edebilir misiniz?
Sanırım abim yaralandı ve benim için çok ağır.

Genç yönetici ne diyeceğini bilemez halde boğazındaki
düğümden yutkunarak
kurtulmaya çalıştı. Yerde yatan sakat çocuğu
kaldırıp tekerlekli
sandalyesine oturttu, cebinden temiz ve ütülü mendilini
çıkartıp, çeşitli
yerlerinde oluşmuş ve kanayan yara ve sıyrıkları
dikkatlice silmeye çalıştı.
Bir şeyler söyleyemeyecek kadar duygulanmış olan genç
adam, abisinin
tekerlekli sandalyesini iterek yavaş yavaş uzaklaşan
çocuğun ardından
bakakaldı.Jaguar marka arabasına geri dönüşü yavaş
yavaş oldu ve yol ona çok
uzun geldi. Arabanın yan kapısında taşın bıraktığı
iz çok derinve net
görülür şekildeydi ama adam orayı hiç bir zaman tamir
ettirmedi.

Oradaki izi, şu mesajı hiç unutmamak için sakladı:

Hiç bir zaman yaşamın içinden, seni durdurmak ve
dikkatini çekmek için
birilerinin taş atmasına mecbur kalacağı kadar hızlı
geçme. Tanrı ruhumuza
fısıldar ve kalbimizle konuşur. Bazen, onu dinlemek
için vaktimiz olmuyorsa,
bize taş fırlatmak zorunda kalır.

 Fısıltıyı dinle veya taşı bekle.

                   (maillerimden)